Farne Islands 2019

De Farne Islands zijn nog steeds een onovertroffen locatie voor een natuurfotograaf om volledig uit z’n dak te gaan met de camera. Natuurlijk zijn alle close-ups van de noordse stern, drieteenmeeuw, alk, zeekoet, kuifaalscholver en de papegaaiduiker met en zonder vis al gemaakt maar… heb je ze zelf al gemaakt? Met de nieuwste apparatuur ligt de uitdaging nu ook bij vliegende vogels en al die beelden maak je hopelijk toch ook voor jezelf? De sfeer die je ervaart in de kakofonie van geluiden is die van een ‘early explorer’ en dat neem je ook mee naar huis.

Vrijdag 21 juni
We verzamelen voor de incheckbalie van de ferry. Om 17.30 kiezen we het ruime sop. De accommodatie is prima en het eten uitstekend. De zee was zo glad als een spiegel. 

Zaterdag 22 juni
Na het aanmeren naar de taxibus die ons naar de autoverhuur bracht. Met een luxe, 9 persoons Mercedes bus kwamen we een uurtje later aan op onze bestemming in Bamburgh.
Koffers hebben wij in de gang van het hotel achtergelaten en wij zijn direct door gegaan naar St. Abbs Head. Een aantal van de deelnemers wil, alvorens wij losgaan op de papegaaiduikers op de Farne Islands, graag eerst nog even instructies krijgen van de gids welke camera-instellingen benodigd zijn om vliegende vogels te fotograferen. We kiezen voor het idyllische haventje van St. Abbs om daar bij de vogelklif te oefenen. Zilvermeeuw, kleine mantelmeeuw en noordse stormvogel draaien daar braaf hun rondjes op ooghoogte. De noordse stormvogel zeilt prachtig langszij. De partner zit op het nest in een richel van de klif. Telkens vliegt de vogel naar het nest, laat in een zwierige vliegbeweging voortgezet in een glijvlucht zonder een enkele vleugelslag zien hoe geweldig die is. Zoiets doen puberale jongens op een brommer. Even een wheelie, plat door de bocht en abrupt voor de meisjes remmen om die heerlijke lucht van brandend rubber op te snuiven. We zien onze eerste Jan van Genten en Alken en in het haventje een rouwkwikstaart.
In het typisch Engelse Victoria Hotel in Bamburgh is het goed vertoeven. Met hun award winning kitchen scoren ze ook bij ons. De wandeling na het eten naar Bamburgh Castle is ook niet te versmaden.

Zondag 23 juni.
De overtocht naar de eilanden start om 09:30. DTL heeft vooraf een All Day Reservation voor haar deelnemers geboekt en dat is maar goed ook. De boot zit vol op deze prachtige dag met een uiterst vlak zeetje, nauwelijks wind en mooi diffuus licht. De verwachtingen zijn hoog gespannen. Vlak naast de boot duiken zeekoeten, alken en papegaaiduikers op. Mooie groepjes passeren de boot laag over het water. Mooi sfeertje, dat gaat wat worden! Voordat we op Staple Island aan land gaan, vaart de boot nog langs diverse eilandjes met kliffen vol vogels. Zeer indrukwekkend en natuurlijk ontbreken ook de grijze zeehonden en de eiders niet.
Boven aan de trap van Staple Island heeft deze tocht je hart al direct veroverd. Het ontvangstcomité bestaan uit kuifaalscholvers op het nest onder het touw van het pad, zeekoeten en papegaaiduikers op een metertje. Het geluid van die vogels overstemt elke fanfare. Even een opstopping op de trap want sommige fotografen gaan in groot enthousiasme direct op de knieën voor de papegaaiduikers. Niet wetend dat er luttele meters verderop nog eens duizenden papegaaiduikers zijn. Eerst maar eens verkennen, is het motto. Met zoveel fotogenieke vogels dichtbij raak je al snel de kluts kwijt en zit je kaartje zomaar vol. Wij hebben echter een strategie: Target birds zijn hier papegaaiduikers. We zoeken een plek met de zon in onze rug waar ze tegen de wind in landen en als het even kan met een bek vol vis. Dat plekje vinden we en voordat wij het doorhebben staan we zomaar al een uur te fotograferen. Het fotograferen is geen makkie, want die clown is niet gek. Hij of zij komt met een noodvaart aan vliegen, remt nauwelijks en duikt in een rechte lijn het broedhol binnen. De wachtende meeuwen en de fotografen in vertwijfeling achterlatend. Doet hij dat niet en aarzelt hij ook maar even, storten de meeuwen zich op hem en is hij zijn portie vis kwijt. De alk, zeekoet, kuifaalscholver met jongen en drieteenmeeuwen poseren allen voor de fanatieke fotografen, die slechts door een touwtje langs het pad in het gareel gehouden worden. De charmante studentes van de National Trust houden een oogje in het zeil. Er is geen tijd om te drinken en te eten. Pas op de boot naar de Inner Farne is daar weer gelegenheid voor. Alle aandacht is nu voor die duizend en één kansen op mooie shots.
Ook op de Inner Farne staat het ontvangstcomité klaar voor de bezoekers, maar het is hier geen warm welkom. Een smal pad vanaf het strand naar de enkele meters hoger gelegen plateau van het eiland voert dwars door een noordse stern kolonie. Ze storten zich krijsend op de nieuwe lading bezoekers. Mensen zonder hoofddeksel krijgen spijt van dit bezoek. De noordse stern pikt fors op hun kop. De slimmeriken gaan haastig naast een iets groter figuur lopen. Op de kleine omheiningpaaltjes zitten vogels op arm afstand luidkeels te krijsen dat je op moet donderen. Hun kuikens lopen namelijk vlak naast of op het pad. Er liggen zelfs nog nesten op het pad. Talrijke fotomomenten op zittende vogels, maar zie eerst maar eens zo’n duikende vogel scherp te krijgen. Ook dit is weer niet makkelijk. Op het plateau is het wel weer leefbaarder geworden en zoeken we mogelijkheden voor het fotograferen van de alk en zeekoet. Mooie tegenlicht shots met alken en met ronde lichtjes in de blurr. Onweerstaanbaar trekken toch weer de papegaaiduikers je aandacht. Een paar poseren prachtig met een bek vol vis. De meeuwen zitten zeker vol en de geheugenkaartjes trouwens ook. We gaan aan de terugtocht naar Seahouses beginnen en trouwens ook naar de award winning kitchen van Hotel Victoria. Met een heerlijk Engels biertje, daar zijn we wel aan toe.

Maandag 24 juni
Je kan het pech noemen maar ook geluk. Pech want vandaag regent het, maar gisteren geluk want het was een fantastische dag. We zijn immers in Engeland en daar gebeurt dat vaker. Nog even gecheckt of de boot echt niet gaat bij Billy Shields. De National Trust geeft het eiland niet vrij bij regen want het is glibberig op de paden en de vogels mogen niet opvliegen door ons bezoek. Ze moeten hun kuikens beschermen tegen de regen. Het alternatief is Holy Island, wat landschappelijk prachtig is. De entree door het kwelder gebied is heel speciaal. De toegangsweg voert door een kwelder en wad achtige slibvlakte. Alleen tijdens eb is het eiland bereikbaar, even goed opletten dus. In het dorpje is een ruïne, een steen oud kerkhofje, een kasteel op een scherpe rots, een leuke pub/restaurant en een baai met bootjes te bezoeken. Lekker Engels kustplaatssfeertje. Langs de kust bevinden zich de eidereend, grote zaagbek, scholekster, wulp, grote stern, zeehond en kalkplanten, zoals het zonneroosje, de grote tijm, blaassilene en Engels gras.

Dinsdag 25 juni
De laatste dag van de trip. Te weinig tijd om een middag vaart naar een van de Farne Islands te maken. We kiezen voor Warkworth Castle aan de rivier Coquet. Dit middeleeuwse kasteel ligt halverwege onze retour naar New Castle. Fans van Harry Potter en Game of Thrones kunnen hier hun hart op halen. Er wordt druk met de camera gewerkt om de details in het kasteel en omgeving vast te leggen. Na het afleveren van de huurauto stappen we ruim op tijd aan boord en zoeken de hut op. Morgen nemen we alweer afscheid.

Bezig met laden